Si lindi Shtëpia Rozalba?
Për t’iu përgjigjur kësaj pyetjeje, duhet të kthehemi njëzet vite më parë. Jemi në 1995 dhe një grup të rinjsh nga Gjadri, një fshat i vogël në rrethin e Lezhës, në zonën e Zadrimës, u takuan për të diskutuar së bashku çështjet e ndryshme shoqërore që përfshinin Shqipërinë në atë kohë. Ishte një periudhë dramatike.
Vdekja e diktatorit Enver Hoxha në vitin 1985 e kishte lënë shoqërinë shqiptare në dëshpërim dhe kaos të plotë. Shkalla e lartë e papunësisë, shembja e sistemit shëndetësor dhe shoqëror dhe, mbi të gjitha, gjendja e shfrenuar e varfërisë ekstreme, kishin sjellë brishtësinë e sistemit të imponuar më parë. Me përfundimin e regjimit autoritar, fenomeni i frikshëm i trafikimit njerëzor gjithashtu kishte filluar të përhapej, duke kërcënuar sigurinë e grave shqiptare. Dëshira për të dalë nga kjo situatë kritike ekonomike, sociale dhe politike, për të lënë vendin për një jetë më të mirë, shkaktoi një varg efektesh që kombinohen keq me mirëqenien e qytetarëve. Dhe pikërisht në këtë kontekst, trafikimi i qenieve njerëzore shfaqet si një praktikë ” e favorshme” për shfrytëzimit e vajzave dhe grave të reja. Kështu, shumë vajza të Zadrimës u zhdukën në mënyrë misterioze e për t’u zbuluar më vonë se ishin rrëmbyer, sepse ishin mahnitur nga premtimi për një fejesë ose një punë, por në realitet ishte një mashtrim tragjik: shitja dhe shfrytëzimi i tyre jashtë kufijve. Kështu filloi trafikimi dhe në rastin më të keq, kur vajzat e reja të joshura refuzuan të prostituojnë, ato u përdhunuan dhe përfundimisht u vranë.
Në këtë kontekst, Shtëpia Rozalba u themelua në vitin 2015 dhe fjalë për fjalë do thotë “shtëpia e agimit të trëndafilit”, një vend ku mund të dëshmohet rilindja. Shtëpia Rozalba, në fakt, përfaqëson një vend të sigurt, ku vajzat që vijnë nga kontekstet familjare më të dëshpëruara dhe jofunksionale, mund të ndihen të mbrojtura dhe të respektuara edhe përmes rimëkëmbjes psiko-sociale, duke i ndihmuar t’u japin atyre një shans të ri për t’u riintegruar në komunitet. Në fakt, shtëpia Rozalba aktualisht mirëpret vajza minorene që kanë përjetuar skenarët e dhunës, abuzimit dhe varfërisë ekstreme deri në detyrimin e tyre që të ndjekin rrugën e prostitucionit.
Nga ky mjedis vijnë vajzat dhe gratë e shfrytëzuara, ashtu si shumica e vajzave të reja që jetojnë në Shtëpinë Rozalba. Shtëpia Rozalba është e hapur që të presë edhe gra të shkëputura nga kontekstet familjare, viktima të abuzimit dhe dhunës, madje edhe në rrezik për jetën. Për këtë arsye, Shtëpia Rozalba ka nënshkruar një marrëveshje me Bashkinë e Lezhës e cila njihet zyrtarisht si një strukturë që akomodon përkohësisht raste të dhunës apo trafikimit njerëzor për 72 orë.
Mosha e vajzave të akomoduara në qendër
Aktualisht, shtëpia Rozalba strehon 25 vajza nga 6 deri në 18 vjeç.
Qëllimet që duhen arritur
Objektivi kryesor është të sigurojmë vazhdimësi në shërbimin e ofruar për vajzat e strehuara, duke u zotuar që t’i mbështesim të gjitha shërbimet e ofruara në shtëpinë Rozalba. Sidoqoftë, ky qëllim është pothuajse ambicioz, pasi struktura nuk merr asnjë mbështetje nga shteti shqiptar. Për këtë arsye, struktura vazhdon të “mbijetojë”, falë donacioneve që, megjithatë, nuk garantojnë ose sigurojnë qëndrueshmërinë e saj.
– Shërbimet e mbrojtjes dhe aspektit ligjor përmes pritjes, në emër të autoriteteve, qoftë kjo për një kohë të gjatë si në rastin e vajzave të pritura, apo urgjente për gratë dhe fëmijët e shkëputur nga kontekstet e dhunës dhe keqtrajtimit. Në këtë rast kostot mbulojnë: koston e bordit, të akomodimit dhe shpenzimet e transportit për seancat në të cilat motrat Venerini kanë titullin e kujdestarisë për vajzat e reja.
– Shërbime të mbrojtjes si edhe të përkujdesjes shëndetësore dhe sociale përmes një ekipi multidisiplinar të përbërë nga një psikologe, një psikoterapiste dhe një psikiatër me kohë të pjesshme që u garantojnë vajzave një ecuri të vazhdueshme mbështetjeje si dhe organizimin e takimeve të mbrojtura me familjet e origjinës dhe, kur është e mundur , një rrugë afrimi me ta.
– Shërbime socio-arsimore përmes pagesës së tarifave të shkollimit, materialeve shkollore, transportit drejt institucioneve arsimore dhe pranisë së përhershme të 3 edukatoreve në shtëpinë Rozalba.
– Laboratorë të integruar falë financimit të kurseve specifike profesionale me interes për të rinjtë
– Sensibilizimi në terren dhe animacion në Shqipëri e në Itali, duke përfshirë shkëmbime me familjet italiane të binjakëzuara me kongregacionin e Motrave Pie Venerini.
– Shërbimet e ofruara nga struktura në lidhje me ushqimin dhe shërbimet e domosdoshme, prania e një zonje pastruese, një kuzhiniereje dhe një kujdestareje